Zespół Szkolno – Przedszkolny w Piątkowisku ZIEMIA

SPRAWOZDANIE

Projekt ŻYWIOŁKI 2

Ziemia – głęboko pod ziemią

Zespół Szkolno – Przedszkolny w Piątkowisku (grupa 3 i 4-latków i grupa 5-latków)

W kwietniu w naszym przedszkolu realizowaliśmy I etap projektu „Żywiołki 2” – Ziemia – głęboko pod ziemią.

1.      Kącik tematyczny

W grupie  dzieci 3, 4- letnich zorganizowaliśmy kącik tematyczny, w którym umieściliśmy w nim to, co związane jest z ziemią. Znalazły się w nim; różne rodzaje ziemi, piasek, kamyki, łopatki, grabki, globus, skarby naszej ziemi - sól, węgiel oraz plansze i ilustracje związane z tematem.

W kąciku tematycznym w grupie dzieci 5-letnich umieściliśmy ziemię, łopatkę, mały globus, wulkan,  dinozaury.

2.      Doświadczenia i eksperymenty

3, 4-latki:

Zaciekawieni ilustracjami i opowieściami na temat wulkanów, postanowiliśmy przeprowadzić eksperyment i sprawdzić czy uda nam się zrobić wybuchający wulkan.

Wybuchający wulkan

wykorzystaliśmy

·         wodę,

·         sodę oczyszczoną,

·         ocet,

·         barwnik spożywczy (opcjonalnie),

·         łyżkę, kubeczek, tacę, folię aluminiową, taśmę klejącą, nożyczki.

Na środku talerza ustawiliśmy szklankę. Przymocowaliśmy ją do niego za pomocą taśmy klejącej. Tak przygotowaną konstrukcję owinęliśmy folią aluminiową, by całkowicie pokrywała talerz ze szklanką. Na środku, w miejscu szklanki, wycięliśmy dziurę i przymocowaliśmy brzegi folii do brzegów szklanki.

Ustawiliśmy wulkan na tacy, by ciecz, która z niego wypłynie, nie zalała podłogi. Do otworu wyciętego w folii aluminiowej wlaliśmy 2 łyżki wody, wsypaliśmy łyżkę sody oczyszczonej i wymieszaliśmy, aż się rozpuści.  Dodaliśmy trochę barwnika spożywczego, aby  lawa przybrała pożądany kolor.

Do osobnego kubka nalaliśmy dwie łyżki octu. Wlaliśmy jednym ruchem ocet z kubka do wulkanu i obserwowaliśmy reakcję, która zachodzi w jego wnętrzu.

Obserwacja:

Wulkan wybucha pianą. W rzeczywistości są to bąble napełnione dwutlenkiem węgla, który powstał z reakcji octu (kwasu) z sodą oczyszczoną (zasada).

Wysialiśmy również rzeżuchę i obserwowaliśmy jej wzrost, żeby lepiej można było obserwować jej wzrost,  wysialiśmy ją na wacie, przez co dzieci łatwiej mogły przeprowadzać codzienne obserwacje.

5-latki:

Eksperyment badawczy „Trzęsienie ziemi”

Materiały: plastelina, wałek, dwa kartony o takiej samej grubości.

Przebieg: dwa kartony przykładamy ciasno do siebie – dwoje dzieci trzyma je, aby się nie rozchodziły, a trzecie rozwałkowuje sporą ilość plasteliny na samym środku. Powinien powstać placek przylegający do desek. Dzieci poruszają kartonami w przeciwne strony i obserwują, jak plastelina  pęka. Przedszkolaki starają się opisać przebieg eksperymentu. Prowadzący może podpowiedzieć, że kartony  pełniły role płyt tektonicznych, które w momencie ścierania się doprowadziły do trzęsienia ziemi i w efekcie do jej pęknięcia. Nauczyciel prezentuje zdjęcia, które pokazują tragiczne skutki trzęsienia ziemi.

Eksperyment badawczy „Erupcja wulkanu”

Materiały; wulkan z papieru, soda oczyszczona, ocet, barszcz czerwony w  proszku, płyn do mycia naczyń, szklanka lub plastikowy kubek.

Przebieg: na szczycie wulkanu robimy krater, do którego wkładamy plastikowy kubek. Do kubka wsypujemy sodę oczyszczoną. W osobnej butelce mieszamy ocet, barszcz czerwony i kroplę płynu do mycia naczyń. Zawartość butelki wlewamy do kubka. Nigdy nie wiadomo, którędy popłyną rzeki lawy wulkanicznej – tak samo nasza lawa będzie płynęła w nieprzewidywalnym kierunku. Nauczyciel prezentuje fotografię czynnego wulkanu i przeprowadza z dziećmi rozmowę na temat niebezpieczeństwa, jakie stwarza wybuch wulkanu.

3.      Plastyczne inspiracje

3, 4-latki:

Wulkan - malowanie farbami

Ziemia - nasza planeta - kolorowanie kredkami

5-latki:

Ziemioludki – kreatywne przekształcanie nieużytków

Zadaniem dzieci jest wykorzystanie materiałów  w pracy technicznej. Dzieci wymyślają postać Ziemioludka i wykonują z udostępnionych materiałów przez nauczyciela.

Nasza Planeta Ziemia – wykonanie obrazu ziemi

Nauczyciel przygotowuje kształt ziemi z konturami wybranych kontynentów, po czym dzieci malują obraz Ziemi.

Malowane kamienie  - rozwijanie twórczości

Dzieci otrzymują kamienie o płaskiej powierzchni. Starają się „zmienić” kamień w jakieś zwierzątko np. biedronkę.

Medalion Przyjaciela Ziemi – wykonanie pracy z gliny

Dzieci dostają po kawałku gliny, z którego formują kulkę. Z kuli po przyciśnięciu dłonią powstaje krążek. W środku przedszkolaki odbijają małe drzewko np. kształt choinki. W dowolnym miejscu za pomocą wykałaczki wykonują otwór na tasiemkę (przewlekają tasiemkę po wyschnięciu medalionu). Po wyschnięciu gliny malują medalion zieloną farbą.

4.      Książki, książeczki, bajeczki

3, 4-latki:

Przeglądaliśmy i czytaliśmy następujące pozycje książkowe:

- „Rzepka” - Julian Tuwim,

- „Świat w obrazkach” - Przyroda, Góry, Nasza planeta

- Jane Walker „Potęga żywiołów’ i „Katastrofy ekologiczne”

- Agnieszka  Bator „Człowiek i przyroda”

5-latki:

W naszym kąciku czytelniczym dzieci zapoznały się z różnymi pozycjami książkowymi tj.: Świat w obrazkach: „Nasza planeta”, „Kosmos”, „Góry”, „Przyroda”, National Geographic Tropem Natury Ziemia, Klęski żywiołowe, Jane Walker „Potęga żywiołów”, „Katastrofy ekologiczne”

5.      Pobudzamy zmysły

3, 4-latki:

Zabawy z piaskiem:

- sprawdzaliśmy, czy jest sypki, co się z nim dzieje, gdy dolejemy wody,

- zakopywaliśmy i szukaliśmy przedmiotów w piasku,

-przesiewaliśmy piasek przez sita,

„Kwiaty rosną” - zabawa ruchowo - naśladowcza przy muzyce,

„ Taniec kwiatów’ - improwizacja ruchowa,

„ Krecik w tunelu” - zabawa z elementami pełzania i czołgania

5-latki:

Nasze zmysły rozbudzaliśmy następującymi zabawami:

·         Ziemia życia – zabawa kołowa

Dzieci siedzą w kręgu. Nauczyciel trzyma w dłoni grudkę ziemi i wypowiada zdanie: Ziemia życia wędruje w krąg, niech wróci do moich rąk! Każdy przedszkolak przekazuje grudkę następnej osobie, starając się jej nie rozkruszyć.

·         Przyjęcie pod ziemią – zabawa z chustą animacyjną przy rymowance

Dzieci stoją w kręgu, trzymając chustę animacyjną. Trzy wybrane osoby wchodzą pod chustę jako „krecia rodzinka”. Pozostali uczestnicy chodzą w koło, wypowiadając pierwszy wers rymowanki, po czym zatrzymują się i każdy z trójki „kretów” klepie po stopach wybraną osobę. Jest to zaproszenie do „kreciej nory”. „Goście” wchodzą pod chustę animacyjną i razem z „kretami” poruszają się w rytmie dowolnej wesołej muzyki. Kiedy nauczyciel przerwie muzykę, osoby trzymające chustę unoszą ją jak najwyżej i wypowiadają drugi wers rymowanki. „Rodzina kretów” i „goście” wychodzą spod chusty i zajmują miejsce w kręgu. Wybrana zostaje kolejna „Krecie rodzina” i zabawa toczy się dalej, tak jak poprzednio.

Przyjęcie pod ziemią

Dziś przyjęcie krety mają,

Kogo na nie zapraszają?

Już przyjęcie skończyć pora,

Opuszczona krecia nora.

·         Taniec dla Ziemi – improwizacja ruchowa przy utworze instrumentalnym

Przedszkolaki stają w kole i chwytają za chustę animacyjną. Wariant I – poruszają chustą w górę i w dół  w rytmie muzyki. Wariant II – mogą podnieść chustę wysoko, a pod spód mogą wejść np. dziewczynki i przez chwilę swobodnie tańczyć, po czym wrócić do kręgu. Potem tańczą chłopcy.

6.      Tworzymy

3, 4-latki:

Ekologia ważna sprawa

dla wszystkich małych i dużych ludzi.

O ziemię naszą dbać trzeba

żeby zawsze czysta była

kolorem zielonym nam się odwdzięczyła.

5-latki:

Ekologia ważna rzecz, żeby zdrową planetę mieć.

Pamiętajcie dzieci trzeba segregować śmieci,

bo gdy nie segregujemy zdrowie Ziemi rujnujemy.

Wszyscy razem przysięgamy:

 twojego zdrowia zniszczyć nie damy!!!

Zespół Szkolno – Przedszkolny w Piątkowisku POWIETRZE

SPRAWOZDANIE

Projekt ŻYWIOŁKI 2

Powietrze  – wysoko w powietrzu

Zespół Szkolno – Przedszkolny w Piątkowisku (grupa 3 i 4-latków i grupa 5-latków)

W lutym w naszym przedszkolu realizowaliśmy III etap projektu „Żywiołki 2” – Powietrze  – wysoko w powietrzu.

1.      Kącik tematyczny

W grupie  dzieci 3, 4- letnich zorganizowaliśmy kącik tematyczny, w którym umieściliśmy to co kojarzy nam się z powietrzem. Znalazły się w nim piórka, balony, samolot, gwizdek, flet i ilustracje związane z powietrzem.

W kąciku tematycznym w grupie dzieci 5-letnich umieściliśmy: pojemnik z powietrzem, balon,  pompkę, gwizdek, bańki mydlane.

2.      Doświadczenia i eksperymenty

3, 4-latki:

Czy pusty kubek jest naprawdę pusty? Czy może pełny powietrza.

Do tego wykorzystaliśmy :

- przeźroczysty kubek plastikowy, miskę z wodą, papierowy ręcznik.

Do plastikowego kubka włożyliśmy ręcznik papierowy i powoli zanurzyliśmy kubek do góry dnem w misce z wodą. Następnie powoli wyjęliśmy i sprawdziliśmy, że ręcznik nadal był suchy.

Teraz zrobiliśmy w kubeczku dziurkę i powtórzyliśmy zanurzenie kubeczka. Chętne dzieci trzymały nad kubeczkiem rączkę aby lepiej poczuć jak z kubeczka ucieka powietrze.

Tym razem ręcznik papierowy był mokry, ponieważ powietrze, które wypełniło kubek uciekło przez dziurkę w kubeczku.

Zmiana temperatury

Do tego eksperymenty wykorzystaliśmy:

- szklaną butelkę, balon i słoik z gorącą wodą.

Na szklaną butelkę nałożyliśmy luźno balonik i włożyliśmy ją do słoika z gorącą wodą. Dzieci mogły zaobserwować w jaki sposób balonik sam się pompuje dzięki zmianie temperatur.

5-latki:

Eksperyment I:

Nauczyciel prezentuje dzieciom pusty słoik, plastikowy pojemnik i butelkę. Uczestnicy zabawy zastanawiają się, czy cos się w nich znajduje. Następnie ostrożnie zanurzają te przedmioty w misce z wodą. Obserwują wydobywające się podczas tej czynności bąbelki. Ostatecznie dochodzą do wniosku, ze jest to powietrze, które jest wszędzie, lecz nie jest widoczne, bo nie ma koloru (jest przezroczyste)

Eksperyment II:

Prowadzący wręcza ochotnikowi strzykawkę (oczywiście bez igły). Dziecko wyciąga tłoczek, nabierając powietrze do strzykawki. Dorosły zatyka palcem otwór z drugiej strony i próbuje wcisnąć tłoczek do środka. Przedszkolak przekonuje się, ze nie można wcisnąć tłoczka do końca. Po rozluźnieniu chwytu tłoczek sam wysuwa się na zewnątrz. Dzieci temu dzieci dowiadują się, że powietrze jest rozprężliwe; zachowuje się jak sprężyna – pozwala się ścisnąć, ale „puszczone” wraca do stanu poprzedniego (rozpręża się)

Eksperyment III:

Przedszkolaki zastanawiają się również, co się dzieje, gdy powietrze się porusza. Wachlują otrzymanymi kartkami, tworząc wiatr. Nauczyciel tłumaczy, że wiatr to właśnie poruszające się powietrze.

Eksperyment IV:

Przedszkolaki wypróbowują, jak działa wiatr na skrzydła lotni. Przykładają wąski (około 3cm), długi (około 15 cm) pasek papieru do dolnej wargi – drugi koniec zwisa. Dzieci sprawdzają, co się stanie, gdy mocno wydmuchają strumień powietrza nad kartką – papier się uniesie. Nauczyciel tłumaczy, że dmuchanie nad powierzchnią papieru sprawia, ze powietrze nad nią porusza się szybciej i cząsteczki, z których się składa, bardziej się „rozchodzą”. Pod kartką natomiast cząsteczki powietrza są bardziej „ściśnięte”. To powoduje, ze kartka („lotnia”) się unosi.

Eksperyment V:

Nauczyciel szczelnie naciąga  pusty balon na szyjkę dużej butelki (obwiązując szyjkę dodatkowo kawałkiem sznurka tak, aby balon się nie zsunął), a następnie zanurza prawie całą butelkę (ustawiając ją pionowo) w misce z gorącą wodą. Dzieci zauważają, ze balon powoli napełnia się powietrzem i unosi. Nauczyciel pomaga im sformułować wniosek: powietrze znajdujące się w butelce pod wpływem ciepła wody ogrzewa się i „rozszerza”.

Eksperyment VI:

Na końcu dzieci sprawdzają, czy da się wytrzymać bez wdychania i wydychania powietrza. Zamykają buzię i delikatnie ściskają dwoma palcami nos. Dochodzą do wniosku, ze powietrze jest niezbędne do oddychania – człowiek musi oddychać, żeby żyć.

Zabawa badawcza „Co to jest powietrze?”

Nauczyciel pyta: Czy powietrze możemy zobaczyć? Gdzie się ono znajduje?

Następnie wykonuje doświadczenie, które pomoże przekonać dzieci, ze w Sali jest powietrze i że się porusza. Wcześniej przygotowana spirala z papieru zostaje umieszczona nad rozpaloną świeczką. Dzieci obserwują co się dzieje.

Wniosek: Powietrze, które się ogrzało od płomienia świeczki, porusza spiralę.

3.      Plastyczne inspiracje

3, 4-latki:

Ozdabianie balonów przez dzieci w dowolnie  wybrany sposób.

Praca plastyczna: „Czarodziejska różdżka wiatru” – korzystanie z różnorodnych materiałów.

5-latki:

Co lata w powietrzu? – wykonanie mini plakatów

Balon powietrzny – praca plastyczno – techniczna

Tańczący wiatr – praca plastyczna

Wysoko w powietrzu – praca plastyczna

Kolorowy balon – praca plastyczna

4.      Książki, książeczki, bajeczki

3, 4-latki i 5-latki:

Przeglądaliśmy i czytaliśmy następujące pozycje;

„Spadochroniarz” Jill Eggleton, „Burza” Jillian Cutting, „W aeroplanie” Juliana Tuwima, A to ciekawe – Przyroda, „Energia wiatru i wody” Świat wokół nas, Nasza planeta ilustrowana encyklopedia szkolna, Klęski żywiołowe, „To nie samowite Niezwykłe zjawiska” Renata Ponaratt, „Ekologia i ochrona środowiska” Joanna Knaflewska, „Katastrofy ekologiczne, Jak zmienia się klimat” Krzysztof Migała i Piotr Migoń.

5.      Pobudzamy zmysły

3, 4-latki:

Zabawa słuchowa „Wieje wiatr”– słuchaliśmy dźwięków dobiegających z otoczenia, wskazywaliśmy kierunek z którego dobiega dźwięk, rozpoznawaliśmy i nazywaliśmy te dźwięki.

Zabawa ruchowa „Wiatr czarodziej” – przy muzyce. Reagowaliśmy na sygnały muzyczne przez odpowiednie poruszanie, ilustrowaliśmy ruchem zjawiska przyrody i żywioły ( wiatr, huragan, opadanie liści, kołysanie się gałęzi drzew ).

„Balony – odrzutowce” puszczaliśmy nadmuchane ale nie zawiązane balony. Wniosek – powietrze wylatuje z balonów i powoduje ich ruch.

5-latki:

Wiatraczek przyjaźni – zabawa w kręgu. (nauczyciel dmucha w wiatraczek, wprowadzając go w ruch i wypowiada zdanie: Wiatraczek przyjaźni wędruje w krąg, niech wróci do moich rąk! Każdy przedszkolak dmucha w wiatraczek i przekazuje go następnej osobie.

Wicher i wicherek – ilustracja ruchowa wiersza „Dwa wiatry”

Dzieci otrzymują torebki foliowe imitujące chmury. Nauczyciel czyta fragment wiersza. , a przedszkolaki ilustrują go ruchem. Najpierw zmieniają w wicher i biegają ze swoimi foliowymi torebkami; potem imitują wiaterek – siadają, kładą torebkę przed sobą i delikatnie przesuwają po niej dłońmi w jedną i drugą stronę, następnie znów biegają, obracają się i ostrożnie przewracają się na dywan, znów imitują wiaterek, na zakończenie łączą się w pary i biegają trzymając się za ręce i wymachując torebkami. Podczas recytacji ostatniego wersu przysiadają na dywanie.

Wiatr i żagiel – zabawa rozwijająca świadomość oddechu

Dzieci otrzymują „żagielki” z trójkątnej kartki papieru nałożone na słomkę, imitujące maszt. Trzymając słomkę, każda osoba dmucha na swój „żagielek”, zgodnie z tym co pokazuje nauczyciel: delikatnie, krótkie wydechy; mocne, krótkie wydechy; długie, delikatne wydechy; długie mocne wydechy.

Bryza, szkwał, sztorm – zabawa doskonaląca siłę oddechy.

Prowadzący umieszcza na podłodze niebieski materiał imitujący morze. Dzieci kładą się na brzuchu dookoła i dmuchają zgodnie z hasłami wypowiadanymi przez nauczyciela, który wcześniej tłumaczy ich znaczenie: bryza – delikatne wydmuchy powietrza ustami w leżeniu przodem; szkwał – siad skrzyżny, mocne wydmuchy powietrza w jedną i drugą stronę; sztorm – stanie, falowanie materiałem i bardzo mocne dmuchanie

6.      Tworzymy

3, 4-latki:

Powietrze wokół nas bardzo zmienia nasz świat,

Każdy człowiek wam to powie, czyste powietrze to samo zdrowie.

5-latki:

Powietrze, gdzie jesteś?

Wszędzie.

Powietrze, dlaczego się zmieniasz?

Bo wszędzie są zanieczyszczenia.

Powietrze, wiesz, że tobą oddycha cała Ziemia? Proszę, bądź sobą i się nie zmieniaj.

Więc dbaj o nasz świat. Bądź z ekologią za pan brat!

Zespół Szkolno – Przedszkolny w Piątkowisku OGIEŃ

W grudniu w naszym przedszkolu realizowaliśmy II etap projektu „Żywiołki 2” – Ogień – w sercu ognia.

1.      Kącik tematyczny

W grupie  dzieci 3, 4- letnich zorganizowaliśmy kącik tematyczny, w którym umieściliśmy to co kojarzy nam się z ogniem. Znalazły się w nim świece, zapałki, samochodziki strażackie, plakat i ilustracje związane z ogniem i jego wykorzystywaniem.

W kąciku tematycznym w grupie dzieci 5-letnich umieściliśmy świece,  zapałki, zapalniczkę, latarenkę, ognisko.

2.      Doświadczenia i eksperymenty

3, 4-latki:

Czego potrzebuje ogień?

Materiały, które wykorzystaliśmy do naszego eksperymentu to 3 świeczki, mały i duży słoik.

Zapaliliśmy świeczki, dwie z nich postawiliśmy na zakrętce, nakryliśmy je słoikami i w tej pozycji zakręciliśmy. Najpierw wszystkie świeczki paliły się jednakowo mocno, po chwili płomień w małym słoiku zgasł, jakby ktoś go zdmuchnął. Troszkę dłużej paliła się świeczka w dużym słoiku, ale też zgasła. Trzecia świeczka, która nie była przykryta słoikiem paliła się cały czas.

Podczas palenia płomień zużywa powietrze, a dokładnie tlen. Gdy go zabraknie świeczka gaśnie.

Znikająca woda

Zapaloną świeczkę postawiliśmy na podstawce na którą wcześniej nalaliśmy wodę i przykryliśmy szklanką. W trakcie naszego eksperymentu świeczka zgasła a woda została wessana ze spodka do środka szklanki.

Tlen z powietrza podtrzymuje płomień świecy, kiedy go zabraknie płomień zgaśnie. Powietrze, które zostanie w szklance oziębi się i skurczy. W ten sposób zrobi miejsce dla wody, która wciśnie się do wnętrza szklanki.

Co powstaje podczas spalania świeczki?

Przez kilka sekund dorosła osoba trzymała łyżeczkę nad płomieniem, która po chwili pokryła się sadzą.

W ten sposób dzieci mogły zobaczyć  co powstaje w trakcie spalania świeczki i że jest to sadza.

5-latki:

Zabawy światłem i cieniem

Pomoce: latarka, książka, filiżanka, szklanka z wodą, tafla cienkiego szkła, kalka kreślarska, chusteczka bibułka, ciemne pomieszczenie

Wykonanie doświadczenia: po kolei oświetlamy latarką wszystkie zgromadzone przedmioty, trzymając je przed pustą ścianą (Filiżanka i książka rzucają na ścianę cień. Za szklanką i szybą ściana jest oświetlona, za bibułką, kalką kreślarską i chusteczką tworzy się rozmyty półcień.

Wniosek: filiżanka i książka są ciałami nieprzeźroczystymi, czyli stanowią przeszkodę dla promieni światła. Cienkie szkło i woda są przeźroczyste, to znaczy, że przepuszczają promienie świetlne. Materiały półprzeźroczyste, np. bibułka zatrzymują tylko część promieni światła i rozpraszają pozostałe, które słabo oświetla ścianę.

Wpływ światła na wzrost roślin - przykrywamy jedną z roślin ciemnym kloszem, a drugą nie. Po kilku dniach zdejmujemy klosz i obserwujemy jakie zaszły zmiany. Liście rośliny będącej pod kloszem są zwiędnięte. Roślina potrzebuje światła do życia.

Badanie właściwości ognia

Doświadczenie 1: zapalamy dwie świeczki, jedną z nich przykrywamy słoikiem i obserwujemy co się stanie. Po kilku powtórzeniach gdy na zmianę przykrywaliśmy obie świeczki, ustaliliśmy, że aby palił się ogień potrzebne jest powietrze.

Doświadczenie 2: nasze świeczki przykrywamy dwoma słoikami: dużym i małym. Żeby efekty był bardziej widoczny jeden słoiczek jest malutki a drugi bardzo duży. Także to doświadczenie powtarzaliśmy raz za razem i udało się nam ustalić dlaczego świeczka w mniejszym słoiku gaśnie szybciej (Świeczka gaśnie szybciej w mniejszym słoiczku, gdyż jest tam mniej powietrza).

Doświadczenie 3 - Butelka, której nie ma: Ustawiamy zapaloną świeczkę ok. 20 cm za butelką i stojąc na wprost butelki (świeczka schowana za butelką) dmuchamy mocno i ... świeczka zgasła.

Popiół i sadza – spalamy kartkę papieru i opalamy dno filiżanki  po czym porównujemy, dotykamy, wąchamy, zdmuchujemy popiół i sadzę. Ustalamy kolory.

3.      Plastyczne inspiracje

3, 4-latki:

W pracach plastycznych wykorzystaliśmy sadzę, którą „ malowaliśmy” na tematy dowolne.

„Strażak Sam” – kolorowanie kredkami rysunku  strażaka w swoim bojowym wozie sprawiło dzieciom prawdziwą frajdę.

5-latki:

Praca plastyczna „Ogień” – wykonanie plakatu na temat wyobrażeń ognia

Praca plastyczna „Ognik” – kolorowanie Ognika, wycinanie go i przyklejanie do rurki zwiniętej z gazety (wykorzystany do swobodnej improwizacji „Taniec Ognika”)

Praca plastyczna „Kominek” – kolorowanie kominka i wyklejanie papierem kolorowym i bibułą płomieni w kominku.

Praca plastyczna „Ognisko” – malowanie farbami ogniska; mieszanie kolorów żółtego i czerwonego.

Strażak gasi pożar – kolorowanie wyposażenia strażaka 

4.      Książki, książeczki, bajeczki

3, 4-latki i 5-latki:

Przeglądaliśmy i czytaliśmy następujące pozycje:

Moje pojazdy „Straż pożarna”, książeczkę „Wiem, kim będę” – Strażak, Mariusz Niemycki „Straż pożarna”, „Dzielny wóz strażacki”, „Kto ugasi pożar?”,  strażak Sam „Czerwony alarm”,” Kto ugasi pożar?”, Co i jak „Straż pożarna”.

5.      Pobudzamy zmysły

3, 4-latki:

Właściwości ognia – ciepło.

Zapaloną świeczkę przykryliśmy słoikiem. Po kilku minutach dzieci delikatnie dotykały słoik lub ostrożnie przybliżały dłoń do płomienia.

Ogień daje nam ciepło.

„Fajerwerki” – każde dziecko posypywało płomień świecy pieprzem z pieprzniczki i w ten sposób wzniecają małe fajerwerki.

Dzieci próbują lekko dmuchać na płomień świecy i  w ten sposób uważnie go obserwują.

5-latki:

Nasze zmysły rozbudzaliśmy w następujący sposób:

·       ustalaliśmy czy ogień świecy ma kolor i kształt (ma kolor i nieokreślony kształt)

·       wąchaliśmy palącą się świeczkę (ma zapach zależny od tego co się pali)

·       zbliżaliśmy rękę do palącej się świeczki (daje ciepło, ogrzewa)

·       dmuchaliśmy i zanurzaliśmy w wodzie świeczkę (ogień gaśnie)

·       spaliliśmy kartkę papieru i opaliliśmy dno talerzyka. Potem porównywaliśmy, dotykaliśmy, wąchaliśmy oraz dmuchaliśmy na popiół i sadzę.

·       zabawa „Strażnik ognia” - dzieci siedzą na obwodzie koła, utrzymując ciszę. Jedno wchodzi do środka z zawiązanymi oczami – to strażnik ogniska (obok niego leży lampka). Zabawa polega na tym, aby jedno z dzieci jak najciszej zbliżyło się do ognia - lampki i spróbowało ją zabrać. Jeśli uda mu się to zostaje „strażnikiem ognia”. Strażnik natomiast może zawołać „stop”, gdy usłyszy jakiś szelest.

·         swobodna improwizacja „Taniec Ognika” – dzieci wcielają się w płomyki i tańczą przy muzyce Michała Lorenca „Taniec ognia”.

6.      Tworzymy

3, 4-latki:

Nie igrać z ogniem – to mądre hasło.

Ogień pali się szybko,

Trudniej, żeby zgasło.

5-latki:

Mały Ognik gorące serce ma,

Mały Ognik ciepło i światło daje nam,

Mały Ognik pożary wznieca w mig,

więc nie igraj z nim!